Help Me Fly - CHAPTER 1

„Γεια ειμαι η Elisabeth.Ζω εδω και 18 χρονια κλεισμένη στο παλάτι του Birmingham στην Αγγλία,όπου γεννήθηκα.Είμαι η μοναχοκόρη του Βασιλιά Leonardou και της Βασίλισσας Jasmine. Την γιαγιά δεν την θυμάμαι.Πέθανε οταν ήμουν πολύ μικρή.Την έλεγαν Αναστασία.Ήταν πολύ κομψή και όλοι έλεγα πως μοιάζουμε. Τώρα το οτι γεννήθηκα ώς πριγκίπισσα ήταν κάτι το οποίο δεν μου άρεσε ποτέ..!!Έχω τα πάντα ότι θα μπορούσε να θέλει κανείς να αποκτήσει...!Πλούτη, δόξα, αγόρια στα πόδια μου αλλα τίποτα απο αυτα δεν θέλω.Μεγάλωσα διαφορετικά! Όλα τα κορίτσια της ηλικίας μου το μόνο πράγμα που τους νοιάζει ειναι να παντρευτούν αυτο το νεαρό πλούσιο παιδί που τους γνωρίζει ο πατέρας τους, οι ωραίες βολτες με την άμαξα... μεγάλες τελετές και μια μεγάλη θέση στο βασίλειο του μελοντικού τους γαμπρού.Εγω απο την άλλη δεν ζητούσα τίποτα απο ολα αυτα.Το μόνο που ήθελα, ηταν να ζούσα διαφορετικά.Να μην ήμουν πριγκίπισσα.Μπορεί να φαίνεται σπουδαίο  ότι έχω την ικανότητα να κάνω τους άλλους να με υπακούνε με το έτσι θέλω, όμως εγω δεν το θέλω αυτο...Ξέρω να ξεχωρίζω την πίεση απο την απλή βοήθεια...!Θέλω μια μέρα να καταφέρω να  φύγω απο αυτο το βασίλειο μια για πάντα...Θα φύγω.. και θα ζήσω σαν αληθινή κοπέλα..Κάτι που δεν έζησα ποτέ.! Με όλες τις προυποθέσεις.Και θα δουλέψω.. και θα κάνω ότι κάνουν οι φυσιολογικοί ανθρώποι... ”

Πριγκίπισσα Elisabeth θα πρέπει να εισέλθετε κάτω γιατί σας φωνάζει ο πατέρας σας..

Elisabeth:Αμέσως.!(Εκλεισα το μοβ αστραφτερό ημερολόγιο μου και το έκρυψα κάτω απο το στρώμα για να μην το βρεί κανείς...Κοίταξα τον εαυτό μου στον καθρέπτη και βγήκα έξω,όπου οι φρουροί με ακολουθούσαν.. Αυτο ηταν κάτι το οποίο μισούσα επίσης!)

Leonardo: Καλημέρα Elisabeth..

Elisabeth: Καλημέρα Πατέρα..(Είπα και του φίλησα το χέρι)

Leonardo: Γιατίι άργησες?

Elisabeth: έφτιαχνα το δωματιό μου..

Leonardo: Πάλι βρε Elisabeth?Δεν σου έχω πει να το αφήνεις να τα κάνει η Deppy..?
Elisabeth: Όχι πατέρα.Σου έχω πεί την γνώμη μου για αυτο το θέμα.. Το δωμάτιο μου όσο μπορώ θέλω να το κάνω μόνη μου.!

Jasmine: Αχ αυτό το κορίτσι... σε ποιον έμοιασε??

Elisabeth: Λοιπόν Πατέρα τι με ήθελες?
Jasmine: Εμένα δεν θα μου μιλήσεις?
Elisabeth: Σου έχω πεί.. αν δεν γυρίσει ο Mr. Jack πίσω εγω θα συνεχίσω να σου κρατάω μούτρα.Δεν του άξιζε να φυγει.. Πως θα ζήσει?Όλα αυτα τα χρόνια σας βοήθαγε πάντα με τον καλύτερο τρόπο...Γιατι τον διώξατε τον καημένο? Ήταν τόσο καλός..Αυτος με μεγάλωσε..Ήταν άδικο..!

Jasmine: Σούτ!Μην ανακατεύεσε στις δουλειές μας Elisabeth. Ξέρουμε εμεις τι κάνουμε..

Elisabeth: Μα δεν…

Leonardo: ως εδω!!!!Αρκετά!!Όλο μιλάς!! Σταμάτα και πήγαινε αμέσως στο δωματιό σου! Δεν έχεις κανένα δικαίωμα να μας πεις τι θα κάνουμε στο παλάτι..

Jasmine: Μην της φέρεσαι έτσι....

Leonardo: Κάποια στιγμή πρέπει να μάθει να συμπεριφέρεται σαν αληθινή πριγκίπισσα.Και το μόνο που κάνει ειναι να συμπεριφέρεται σαν μικρό παιδί...!(Ελεγε ο πατέρας μου στην μητέρα μου ενω εγώ έφυγα για μια ακόμα φορά στεναχωρημένη και πήγα στο δωματιό μου..)

Elisabeth: Αχ Kurie jack.. (Είπα και προχωρούσα καθώς παραπάτησα με το μακρύ γαλάζιο φόρεμα που φορόυσα σε ενα μικρό σκαλοπάτι έξω απο το δωμάτιο μου..Άρχησα  να γελάω και ο φρουρός δίπλα μου πήγε να με σηκώσει)

Frouros: Είστε καλά Δεσποινίς Elisabeth?
Elisabeth: Μια χαρά (Είπα γελώντας και αυτός με κοίταξε παράξενα, καθώς έμπνεα στο δωμάτιο μου.)
Έκατσα δίπλα απο το παράθυρο και σκεφτόμουν που μπορεί να βρισκόταν ο καημένος ο K.Jack...Ήταν τόσο καλός. Τον αγαπούσα πολύ! Ήταν ο μόνος που με καταλάβαινε.ΆΝοιξα το συρτάρι της μεγάλης ξύλινης τουαλέτας μου και έβγαλα ενα ωραίο καθρεπτάκι που μου είχε αφήσει κρυφά στο δωμάτιο μου λίγο πρίν φύγει. Ήταν σκαλιστό με ωραία ασημένια γράμματα που έλεγαν και το ονομά μου..."Elisabeth". Ο καθρέπτης πεντακάθαρος και μπορούσα να δω το προσωπό μου.Όπως έλεγε και εκείνος "δεν θέλω να βλέπω αυτα τα υπέροχα μαυρα ματάκια να κλαίνε..θέλω να σε βλέπω να χαμογελάς, ότι και αν γίνει!"Και αυτο έκανα.Όσο τον σκεφτόμουν και είχα την αναμνησή του ήξερα πώς θα 'θελε να με βλέπει ετσι χαρούμενη. Και έτσι χαμογελούσα. Έβαλα τον καθρέπτη πίσω στο συρτάρι και κάθησα πάλι δίπλα απο το παράθυρο..Ήταν τοσο όμορφα έξω.. Μακάρι να μπορούσα να βγώ μόνη μου να πήγαινα όπου ήθελα, να έκανα ότι ήθελα χωρλις να με  προσέχουν ενα σωρό φρουροί.!! Τα πουλάκια κελαηδούσαν και το συντριβάνι στην μέση του του κήπου σχημάτιζε μια καρδιά με τα νερά που έπεφταν. Φρουροί.. φρουροί.. πηγαινοερχόντουσαν..Πφφφφ! Εκλεισα τις κουρτίνες18 ειμαι πιά!! Θέλω να φύγω..! Ξάπλωσα στο κρεβάτι και έβαλα μουσική, την αγαπημένη μου..Πάντα άκουγα Country μουσική.. Δεν άκουγαν πολλοί απο εδώ, αλλα εγω την λατρευα. Μου είχε δώσει ενα αγόρι σε μια γιορτί ενα CD στα κρυφά..Αυτο το αγόρι δεν το ξανάδα ποτέ.. αλλα το CD ηταν υπέροχο. Αυτο έβαλα και τώρα.. Μου θύμιζε εκείνον, αλλα και γενικά με χαλάρωνε, με ταξίδευε.....

http://www.youtube.com/watch?v=1FSNFK1e5A4&ob=av3el 
By Lisa A. (All rights reserved)